“Anong karapatan mong itapon ang pagkain ng anak ko at sigawan siya ?! ” dumadagundong kong bulyaw.

Natigilan si Ms. Agatha noong una, ngunit nang makita niya ang aking simpleng t-shirt at kupas na maong, mabilis na bumalik ang
kanyang matapobreng kayabangan. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri at pagmamaliit.

“Aba, ikaw ba ang nanay ng batang ‘yan?” nakapamaywang at mataray na tanong ni Ms. Agatha. “Kaya pala ganyan ang baon niya! Isa
kang labandera o baka tindera sa kanto, tama ba? Hindi ko alam kung paano kayo nakakuha ng scholarship sa St. Catherine, pero
wala kayong lugar dito! Ang paaralang ito ay para sa mga mayayaman, hindi para sa mga hampaslupang katulad niyo!”

“Hampaslupa?” malamig kong tanong. “Kaya may karapatan ka nang gutumin at ipahiya ang isang anim na taong gulang na bata ?! ”

“Oo! Dahil ako ang guro rito at ako ang batas sa classroom na ‘to!” sigaw niya. Kinuha niya ang intercom sa pader. “Security!
Papuntahin niyo rito ang Principal! May isang iskandalosang pulubi rito na kailangang kaladkarin palabas ng campus!”

Ang Pagyanig ng Paaralan

Makalipas ang ilang minuto, nagkukumahog na pumasok ang dalawang security guard at ang Principal ng paaralan na si Mrs.
Fernando, na pawis na pawis.

Ngumisi si Ms. Agatha nang malapad. “Mrs. Fernando! Mabuti at nandito na kayo. Paalisin niyo nga itong basurerang nanay na ‘to at
ang anak niyang amoy kanal! Nakakasira sila sa image ng eskwelahan natin! Gusto ko silang ma-kick out ngayon din!”

Naglakad nang mabilis ang Principal papasok ng kwarto. Inasahan ni Ms. Agatha na ako ang kakaladkarin palabas. Ngunit nang
magtama ang aming paningin, biglang huminto sa paghinga si Mrs. Fernando. Nawala ang kulay sa kanyang mukha at nanlaki ang
kanyang mga mata na parang nakakita ng multo. Nagsimulang manginig ang kanyang mga tuhod.

Sa halip na utusan ang mga gwardya na hulihin ako, mabilis na pinalis ni Mrs. Fernando si Ms. Agatha sa daan!

Lumuhod nang bahagya ang Principal at yumuko nang halos siyamnapung digri sa aking harapan. Sabay-sabay ding sumaludo nang
tuwid ang dalawang security guards, na kilalang-kilala ang aking mukha dahil sa mga lihim kong inspeksyon!

“M-Madame Helena … Supreme Chairwoman … ” panginginig na bati ng Principal, halos maiyak sa takot at pinagpapawisan ng
malamig. “H-Humihingi po ako ng malalim na paumanhin sa gulo! H-Hindi ko po alam na bibisita kayo at si Princess Maya!”

Ang Pagguho ng Kayabangan

Bumagsak ang nakakabinging katahimikan sa loob ng classroom.

Nalaglag ang panga ni Ms. Agatha. Ang mapagmataas niyang ngisi ay mabilis na napalitan ng matinding pagkabigla. Palipat-lipat ang
tingin niya sa Principal at sa akin, na ngayon ay buhat-buhat ang umiiyak kong anak.

“P-Principal … a-ano pong ginagawa ninyo?” utal-utal na tanong ni Ms. Agatha, umaatras habang nanginginig ang mga kamay. “B-
Bakit po kayo yumuyuko sa isang labandera …? ”

Hinarap siya ng Principal, ang mga mata nito ay nanlilisik sa galit at kaba. “Tanga ka ba, Agatha ?! Ang babaeng tinatawag mong
labandera at hampaslupa ay si Madame Helena Imperial! Ang bilyonarya at ang kaisa-isang nagmamay-ari ng buong St. Catherine
International Academy! Ang kumpanya niya ang nagpapasweldo sa’yo! At ang batang itinapon mo ng pagkain ay ang kanyang nag-
iisang tagapagmana!”

Nanlambot ang mga binti ni Ms. Agatha at tuluyan siyang napabagsak sa sahig. Namutla siya, nanginginig, at pinagpapawisan ng
malamig habang unti-unting pumapasok sa kanyang utak ang napakalaking pagkakamaling ginawa niya.

“M-May-ari …? ” pabulong at umiiyak na utal ni Ms. Agatha. Tumingin siya kay Maya, at pagkatapos ay sa akin. “S-Senyora … p-
patawarin niyo po ako! H-Hindi ko po alam! Nagkamali lang po ako! T-Tinuturuan ko lang po siya ng disiplina! P-Parang awa niyo na
po!”

Tinitigan ko siya nang walang anumang emosyon o awa.

“Mrs. Fernando,” malamig kong utos.

“Y-Yes, Madame Chairwoman?”

“You’re fired, Ms. Agatha. Effective immediately,” hatol ko, ang boses ko ay umaalingawngaw sa buong kwarto, na nagpatahimik
maging sa mga batang estudyante. “I-pack mo ang mga gamit mo. At Mrs. Fernando, siguraduhin mong maba-blacklist ang babaeng
ito sa lahat ng paaralan at unibersidad sa buong bansa. Ipapa-revoke ko ang lisensya niya sa pagtuturo. Ang isang halimaw na
nagpapaiyak at nagugutom ng bata dahil sa kanyang status sa buhay ay walang karapatang maging guro kahit kailan.”

“HINDI! Madame! Wag po! May binubuhay po akong pamilya! Paano na po ang mga anak ko ?! ” umiiyak na gumapang si Ms. Agatha
sa sahig, pilit na inaabot ang sapatos ko ngunit mabilis na hinarangan ng mga gwardya.

“Sana inisip mo ang sarili mong mga anak bago mo itinapon sa basurahan ang pagkain ng anak ko,” huling sagot ko bago ko siya
tinalikuran.

Kinaladkad ng mga gwardya ang humahagulgol at nagwawalang guro palabas ng paaralan, pinapanood ng mga nagugulat na
estudyante at iba pang guro.

Pagkatapos noon, dinala ko si Maya at ang kanyang buong klase sa pinakamahal na 5-star restaurant sa labas ng paaralan upang
ilibre sila ng masarap na tanghalian. Tinuruan ko ang buong paaralan ng isang leksyon na hindi nila makakalimutan: Ang tunay na
edukasyon ay hindi nasusukat sa kung gaano kamahal ang pagkain ng isang bata sa kanyang baunan, kundi sa kung gaano kalinis at
kabuti ang puso ng mga taong gumagabay sa kanila.