PART 2
Bumukas ang malaking pinto ng courtroom nang may gilas. Tila huminto ang hangin sa
loob ng silid. Isang babaeng nasa edad animnapu ang pumasok, nakasuot ng isang
napaka-eleganteng puting suit na gawa sa mamahaling tela. Ang bawat hakbang ng
kanyang mga takong ay nagbibigay ng awtoridad na hindi mo matatanggihan. Sa
likuran niya, anim na lalaki at babaeng naka-full corporate attire ang nakasunod, lahat
sila ay may dalang mga briefcase na may tatak ng isang tanyag na law firm.
Pagkakita sa babae, biglang napatayo ang Judge. Hindi lang basta tayo, kundi isang
tayong puno ng paggalang. Maging ang mga pulis sa loob ng korte ay napaayos ng tayo.
Sino ang babaeng ito? Ang lahat ay nagtanong sa kanilang isipan, maliban sa akin.
Namutla si Atty. Valdez. Ang ballpen na hawak niya ay nalaglag sa sahig. Nagsimulang
manginig ang kanyang mga tuhod habang nakatingin sa babaeng papalapit sa amin.
“H-Hindi maaari … ” bulong ni Atty. Valdez na parang nakakita ng multo.
“Sino ba ‘yang matandang’yan?” singhal ni Gabriel habang nakaupo pa rin. “Hoy!
Bawal ang epal dito! Hearing namin ‘to!”
Hindi siya pinansin ng babae. Dire-diretso siyang lumapit sa akin, hinawakan ang aking
mga kamay, at hinalikan ako sa pisngi. “I’m here now, Clarisse. No one will ever hurt
you again.”
Humarap siya sa Judge. “Good morning, Judge Pantoja. Pasensya na sa pagka-antala.
Marami lang kaming kinailangang ayusin na mga papeles para sa tuluyang pagbagsak
ng mga taong mapang-api sa anak ko.
“G-Good morning po, Justice Victoria Montemayor,” nauutal na sagot ng Judge. “Isang
karangalan po na makita kayo sa aking courtroom.
Justice Victoria Montemayor. Ang dating Chief Justice ng Supreme Court. Ang
babaeng kinatatakutan ng lahat ng corrupt na opisyal at tinaguriang “Iron Lady of the
Law.” At ang pinakamahalaga sa lahat, ang nag-iisang may-ari ng Montemayor Group
of Companies, ang pinakamalaking conglomerate sa bansa.
Nanlaki ang mga mata ni Gabriel. Ang kayabangan niya kanina ay biglang naglaho at
napalitan ng matinding kalituhan. “Justice? Anak? Anong kalokohan ito? Clarisse,
ampunan ka galing! Paano mo naging nanay ang babaeng ‘yan?”
Tumingin sa kanya ang aking ina. Isang tingin na tila nandidiri sa isang dumi sa kalsada.
“Labing-limang taon kong hinanap ang anak ko matapos siyang nakawin sa amin ng
mga taong gustong pabagsakin ang pamilya ko. Tatlong buwan na ang nakakalipas
nang mahanap namin siya sa pamamagitan ng DNA test. At sa loob ng tatlong buwang
iyon, pinanood ko kung paano mo tratuhin ang anak ko na parang basahan sa sarili
mong pamamahay .*
Lalong namutla si Gabriel. Napatingin siya kay Atty. Valdez, pero ang kanyang abogado
ay hindi na makatingin sa kanya. Alam ni Atty. Valdez na tapos na ang laban. Walang
sinumang abogado sa Pilipinas ang may lakas ng loob na banggain si Justice Victoria
Montemayor.
“Your Honor,” muling nagsalita ang aking ina habang inilalapag ng kanyang legal team
ang mga makakapal na folder sa mesa. “Narito ang lahat ng ebidensya. Ang
kumpanyang ipinagmamalaki ni Mr. Gabriel Santos? Ang puhunan niyan ay galing sa
bank account ng anak ko na lihim niyang ni-liquidate gamit ang huwad na lagda. At ang
bahay sa Forbes Park? lyan ay nakapangalan sa isang kumpanya na pag-aari ng
Montemayor Group. Sa madaling salita, pinatira ko lang sila diyan nang libre, pero
ngayon, tapos na ang bakasyon niyo.”
Nagsimulang umiyak si Monica. “Babe, anong nangyayari? Akala ko ba bilyonaryo ka?
Paanong sa kanya lahat ‘to?”
“Tumahimik ka!” sigaw ni Gabriel, pero halata ang takot sa kanyang boses.
“Wait, there’s more,” patuloy ng aking ina. “Nalaman din namin na si Mr. Santos ay
sangkot sa malakihang tax evasion at money laundering. Ang pera ng kumpanya ay
itinatago niya sa mga dummy accounts sa ibang bansa para hindi siya magbayad ng
tamang buwis. At ang kanyang abogadong si Atty. Valdez? Siya ang mastermind sa
paggawa ng mga pekeng dokumento para mailipat ang mga ari-arian sa pangalan ni
Gabriel.”
Agad na napatayo si Atty. Valdez. “Hindi po totoo ‘yan, Justice! Napilitan lang po ako!”
“Magpaliwanag ka sa IBP kapag tinanggalan ka na namin ng lisensya mamayang
hapon,” malamig na sagot ng aking ina.
Sa puntong ito, pumasok na ang mga tauhan ng NBI sa loob ng courtroom. Bitbit ang
warrant of arrest para kay Gabriel at Atty. Valdez. Ang lahat ay tila isang teleserye na
nangyayari sa totoong buhay. Ang lalaking akala mo ay hari, ngayon ay nakaluhod na sa
sahig, nagmamakaawa.
“Clarisse! Patawarin mo ako!” sigaw ni Gabriel habang hinahawakan ang paa ko.
“Asawa kita! Mahal kita! Nagkamali lang ako! Isipin mo ang pinagsamahan natin!”
Tumingin ako sa kanya nang walang anumang emosyon. “Ang pinagsamahan natin,
Gabriel? Yung mga gabi na hindi ako kumakain dahil lahat ng pera ay ibinibigay mo kay
Monica? Yung mga oras na pinapahiya mo ako sa harap ng mga kaibigan mo? lyon ba
ang dapat kong alalahanin?”
Dinukot ko ang aking pitaka sa bag. Naglabas ako ng limang daang piso at itinapon ito
sa mukha niya. “Ayan ang limang daan. Sabi mo kanina pang-McDo ko bago ako
bumalik sa ampunan? Ngayon, gamitin mo ʼyan pambili ng huling pagkain mo bago ka
mabulok sa loob ng rehas. Dahil hindi lang annulment ang kakaharapin mo, Gabriel.
Sisiguraduhin kong hindi ka na makakakita ng sikat ng araw sa labas ng kulungan.”
Hinila na si Gabriel ng mga pulis. Ang kanyang sigaw ay umalingawngaw sa buong
hallway, habang si Monica naman ay mabilis na tumakbo palayo, iniwan ang lalaking
akala niya ay magbibigay sa kanya ng marangyang buhay.
Naiwan kami ng ina ko sa loob ng courtroom. Niyakap niya ako nang mahigpit. “Let’s go
home, Clarisse. Your real life starts today.”
Pero habang naglalakad kami palabas, may isang bagay akong naramdaman. Isang
bagay na hindi alam ni Gabriel, at maging ng aking ina.
Habang nakasakay kami sa mamahaling sasakyan patungo sa mansyon ng mga
Montemayor, kinuha ko ang aking telepono. Binuksan ko ang isang secret app na
nagpapakita ng lahat ng transaksyon ng Montemayor Group.
Doon lumabas ang tunay na rebelasyon.
Pitong taon na ang nakakalipas, bago pa ako mapakasalan ni Gabriel, alam ko na kung
sino ang tunay kong ina. Ako ang unang nakahanap sa kanya. Pero hindi ako agad
nagpakilala. Bakit? Dahil gusto kong subukin ang tadhana. Gusto kong malaman kung
sino ang mga taong tunay na magmamahal sa akin kahit wala akong kahit na ano.
Si Gabriel ang naging biktima ng sarili niyang kasakiman. Hinayaan ko siyang nakawin
ang pera ko, hinayaan ko siyang apihin ako, dahil kailangan ko ng matibay na dahilan
para tuluyan siyang wasakin-hindi lang siya, kundi ang buong pamilya niya na siyang
dahilan kung bakit ako nawalay sa aking ina noong sanggol pa ako.
Ang totoo, ang ama ni Gabriel ang kumuha sa akin mula sa ospital noon para
magsilbing alas nila laban sa mga Montemayor. Pero nagkamali sila. Hindi nila alam na
ang batang ninakaw nila ay may utak na mas matalas pa sa kahit na sinong abogado.
Ngumiti ako habang nakatingin sa labas ng bintana. Ang lahat ng nangyari sa korte ay
bahagi lamang ng isang malaking plano. Isang plano na ako mismo ang gumawa.
“Is everything okay, anak?” tanong ng ina ko habang hinahaplos ang buhok ko.
“Yes, Mom,” sagot ko nang may malapad na ngiti. “Everything is exactly where it should
be.”
At sa huling sandali, bago kami makarating sa mansyon, nakatanggap ako ng mensahe
mula sa isang hindi kilalang numero.
“Mission accomplished, Ma’am Clarisse. Gabriel’s father has been arrested in
Singapore. The whole clan is gone.”
Ibinulsa ko ang telepono. Ang ampunan na kinalakihan ko? Ako ang may-ari niyon
ngayon. Ang mga abogadong pumasok sa korte? Hindi sila basta-basta legal team ni
Justice Victoria. Sila ay mga taong pinag-aral ko at tumanaw ng utang na loob sa akin.
Ang akala ng lahat, ang ina ko ang nagligtas sa akin. Pero ang totoo, ako ang
nagmaniobra sa lahat para mahanap ako ng ina ko sa tamang panahon-kung kailan
handa na akong tapusin ang laban.
Sa mundong ito, hindi sapat na ikaw ay mabuti. Kailangan mo ring malaman kung
paano maglaro sa mundong puno ng mga lobo. At ngayon, ako na ang reyna ng sarili
kong kaharian.
Ang akala ni Gabriel ay wala akong abogado. Hindi niya alam, ako ang
pinakamapanganib na abogadong hindi niya kailanman makakalaban sa loob o labas
man ng korte.
Wakas.
