Ang Haligi ng mga Palamunin

Ako si Gabriel, tatlumpu’t limang taong gulang at isang Senior IT Director. Mula nang mamatay ang aming ama, ako na ang naging breadwinner ng pamilya. Ibinuhos ko ang aking dugo at pawis para mapag-aral ang tatlo kong nakababatang kapatid na babae—sina Diana (25), Chloe (22), at Mia (19). Pati ang aming inang si Mama Susan ay umaasa sa akin.

Dalawang taon na ang nakalipas nang pakasalan ko si Clara. Si Clara ay isang simpleng guro, napakabait, at walang ibang ginawa kundi unawain ang sitwasyon ko. Nang mabuntis siya, nangako ako na hindi siya maghihirap. Ipinatira ko silang lahat sa malaking bahay na ipinundar ko para masiguro kong may kasama at mag-aalaga kay Clara habang nasa trabaho ako.

Pero dahil sa sunud-sunod na overtime at business trips ko, naging bulag ako sa totoong nangyayari sa loob ng sarili kong pamamahay.

Ang Eksena sa Kusina

Isang gabi ng Biyernes, nakauwi ako nang halos alas-diyes na ng gabi dahil sa matinding traffic. Pagpasok ko sa bahay, narinig ko ang malakas na tawanan at musika mula sa sala.

Nadatnan ko sina Diana, Chloe, at Mia na nakahilata sa malambot na sofa. Nanonood sila ng K-Drama sa malaking flat-screen TV. Nakakalat sa center table ang mga kahon ng pizza, milktea, at mga balat ng chichirya na ipina-deliver pa nila gamit ang credit card ko. Kasama nila si Mama Susan na nagce-cellphone lang sa gilid.

“Nasaan si Clara?” tanong ko habang nagtatanggal ng sapatos.

“Ah, si Ate Clara? Nasa kusina yata, naghuhugas. Ewan,” walang-pakialam na sagot ni Diana, hindi man lang inaalis ang tingin sa TV.

Napakunot ang noo ko. Naglakad ako papunta sa kusina. Pagliko ko sa pasilyo, ang eksenang bumungad sa akin ay parang isang matalim na patalim na ibinaon sa aking dibdib.

Doon, sa harap ng lababo, nakatayo ang asawa ko. Walong buwang buntis. Ang kanyang malaking tiyan ay halos sumadsad na sa gilid ng lababo. Nanginginig ang kanyang mga binti, at ang isang kamay niya ay nakahawak sa kanyang sumasakit na balakang, habang ang isa namang kamay ay pilit na kinukuskos ang isang naglalakihang bundok ng mga maruruming kaldero, kawali, at mga platong ginamit ng pamilya ko sa maghapong pagkain.

Pinagpapawisan siya. At nang sumilip ako nang bahagya, nakita kong tahimik siyang lumuluha. Umiiyak ang asawa ko sa matinding pagod, habang ang mga kapatid ko ay nagpapakasarap sa sala!

“C-Clara…” nanginginig kong tawag.

Napatalon siya sa gulat. Mabilis niyang pinunasan ang kanyang mga luha at nagpilit ng ngiti. “B-Babe! Andito ka na pala. Sandali lang, tatapusin ko lang ‘to tapos ipaghahanda kita ng pagkain—”

“Bitawan mo ‘yan,” garalgal na utos ko. Lumapit ako at inagaw ang hawak niyang basahan. Hinawakan ko ang kanyang mga kamay na babad na babad sa malamig na tubig at sabon. “Bakit ikaw ang gumagawa nito? Alas-diyes na ng gabi, Clara! Dapat nagpapahinga ka na!”

“W-Wala kasi silang time, babe… may mga online class daw sila at napagod din daw sina Mama…” pilit niyang palusot, pinoprotektahan pa rin ang mga kapatid ko kahit siya ang nahihirapan.

Sa sandaling iyon, parang may sumabog sa utak ko. Ang asawa ko—ang babaeng may dala ng aking anak sa kanyang sinapupunan—ay ginagawang alipin ng mga taong binubuhay ko!..