IBINIGAY KO SA AKING NOBYA ANG ISANG BUHAY NA KINAIINGGITAN NG LAHAT AT ISANG SINGSING NA
Ang Pagsabog ng Bulkan
Parang pinasabugan ng bomba ang aking utak. Ang babaeng pinag-alayan ko ng yaman at pagmamahal ay tinotorture ang babaeng
nagbuwis ng buhay para sa akin!
Nabitawan ko ang mga paper bags na bitbit ko. BLAAAG!
Napatalon sa gulat si Stella at napalingon sa pinto. Nang makita niya akong nakatayo doon, namumula ang mga mata at umuusok sa
galit, nawala ang lahat ng kulay sa kanyang mukha. Nalaglag ang kanyang panga.
“G-Gabriel …?! B-Babe ?! ” utal-utal niyang tili, mabilis na nag-iba ang ekspresyon ng kanyang mukha. Nagsimula siyang umiyak at
umarte na parang biktima. “B-Babe, buti dumating ka! Y-Yung nanay mo kasi, sinadya niyang itapon ang mainit na sabaw sa akin!
Sinasaktan niya ako!”
“Tumahimik ka, halimaw!” dumadagundong na bulyaw ko na umalingawngaw sa buong mansyon.
Lumapit ako at walang-awang itinulak si Stella palayo. Lumuhod ako at niyakap ko nang napakahigpit ang aking nanginginig na ina.
“Gabriel … anak … wag mong aawayin si Stella … baka iwan ka niya … ” umiiyak na bulong ng aking ina, kahit sinaktan na siya ay
kaligayahan ko pa rin ang iniisip niya.
Mas lalong nadurog ang puso ko. Tumulo ang aking mga luha. “Ma, patawarin niyo ako … patawarin niyo ako at nagpasok ako ng
demonyo sa pamamahay natin.”
Inalalayan kong tumayo si Nanay at pinaupo siya sa silya. Hinarap ko si Stella na ngayon ay nanginginig na sa matinding takot, dahan-
dahang umaatras patungo sa pader.
“G-Gabriel, let me explain … n-na-stress lang ako sa wedding preparations natin-”
“Sinabi mong wala siyang silbi ?! ” malamig ngunit nakakamatay na sigaw ko. Naglakad ako palapit sa kanya. “Ang babaeng nilalait mo
ay nagtinda ng basahan sa kalsada habang inuulan para lang makakain ako! Ang basurang tinatawag mo ang nagpatayo ng
imperyong pinagpapasasaan mo ngayon! At ikaw ?! Anong silbi mo bukod sa pagiging isang magandang linta na sumisipsip ng pera
ko ?! 2
“Babe, please! Mahal kita! Magpapakasal na tayo, ‘di ba ?! Isipin mo ang reputasyon natin!” umiiyak na pagmamakaawa niya, pinipilit
na abutin ang mga kamay ko.
Tiningnan ko ang kanyang kamay. Ang kamay na may suot na labinlimang milyong pisong diyamanteng singsing na ipinagmamalaki
niya kanina.
Marahas kong hinablot ang kanyang kamay at sapilitang tinanggal ang singsing sa kanyang daliri. Napasigaw siya sa sakit.
“A-Aray! Gabriel, singsing ko ‘yan!”
“Singsing ko ‘to na binili ng pawis ko!” malamig kong sagot. Tinitigan ko siya nang may purong pandidiri. “Wala nang kasal na
magaganap. Ikinakansela ko na ang lahat.”
Ang Pagtatapos ng Prinsesa
Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking head of security. “Papasukin niyo ang mga gwardya sa kusina. Ngayon din.”
Pumasok ang anim na malalaking bodyguards.
“Palayasin niyo ang babaeng ito. Ngayon din,” utos ko. “Wag niyo siyang hahayaang kumuha ng kahit ano sa kwarto niya. Lahat ng
damit, sapatos, at alahas sa itaas ay binili ko. Lalabas siya ng bahay na ito suot lang ang damit na nakadikit sa katawan niya.”
“HINDI! Gabriel, hindi mo pwedeng gawin sa akin ‘to! Wala akong pupuntahan! Wala akong pera!” nagwawalang sigaw ni Stella
habang kinakaladkad siya ng mga gwardya.
“Bumalik ka sa kalsada kung saan ka nababagay,” malamig kong hatol. “At bago ko makalimutan, ipapa-block ko ang lahat ng credit
cards mo. I-enjoy mo ang pagiging walang silbi.
Nagsisigaw, nagmakaawa, at nagwala si Stella habang inilalabas siya ng mansyon at itinapon sa labas ng gate na walang dalang kahit
anong gamit. Iniwan siya roon na umiiyak, panonoodin ng mga dumadaang sasakyan at mga bilyonaryong kapitbahay kung paano
bumagsak ang isang “prinsesa.”
Binalikan ko ang aking ina. Binuhat ko siya at dinala sa sala, pinunasan ko ang kanyang mga luha at hinagkan ang kanyang mga
kamay.
Natutunan ko sa pinakamasakit na paraan na kahit gaano kaganda ang panlabas na anyo ng isang tao, kung nabubulok naman ang
kanyang kaluluwa, wala itong halaga. Ang tanging reyna na nararapat sa palasyo ng sinumang anak ay ang babaeng nagbuwis ng
buhay at hindi kailanman sumuko noong mga panahong wala ka pang maibigay sa mundo.
